wodór

wodór
 ч водень (хім.)

Praktyczny słownik polsko-ukraiński. 2014.

См. также в других словарях:

  • wodór — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. wodórdoru, Mc. wodórdorze, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} pierwiastek chemiczny o symbolu H; najlżejszy gaz bezbarwny, bez zapachu i bez smaku, palny; składnik wszystkich kwasów i większości związków organicznych {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wodór — m IV, D. wodórdoru, Ms. wodórdorze, blm chem. «(H) pierwiastek chemiczny, liczba atomowa 1, najlżejszy ze wszystkich pierwiastków gaz, bezbarwny, bezwonny, bez smaku, chemicznie czynny, palny z tlenem tworzy mieszaninę wybuchową (w temp. powyżej… …   Słownik języka polskiego

  • Winter's law — Winter s law, named after Werner Winter who postulated it in 1978, is a sound law operating on Balto Slavic short vowels */e/, */o/, */a/ (< PIE *h₂e) */i/ and */u/, according to which they lengthen in front of voiced stops in closed syllable,… …   Wikipedia

  • Западноармянский язык — Для улучшения этой статьи желательно?: Обновить статью, актуализировать данные …   Википедия

  • Протоармянский язык — История армянского языка …   Википедия

  • vodka — [19] Vodka denotes etymologically ‘little water’. The word was borrowed at the beginning of the 19th century from Russian vodka, which is a diminutive form of voda ‘water’. And voda vogue 536 came from the same Indo European source (*wedōr,… …   The Hutchinson dictionary of word origins

  • water — [OE] Water is an ancient and widespread word, which goes back ultimately to prehistoric Indo European *wodōr. Its relatives include Greek húdōr ‘water’ (source of the English prefix hydro ), Latin unda ‘wave’ (source of English redundant,… …   The Hutchinson dictionary of word origins

  • amon — m IV, D. u, Ms. amonnie, blm chem. «jednododatni rodnik, w którego skład wchodzi wodór i azot, zachowujący się jak metal alkaliczny; grupa amonowa» ‹n. łac.› …   Słownik języka polskiego

  • atmofilny — ∆ chem. Pierwiastki atmofilne «pierwiastki chemiczne występujące w stanie gazowym lub odznaczające się dużą lotnością, np. gazy szlachetne, azot, wodór; gromadzą się w atmosferze» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • ciężki — ciężkiżcy, ciężkiższy 1. «mający duży ciężar, dużo ważący; dający się z trudem dźwigać» Ciężki kamień, bagaż, pakunek, plecak. Ciężka zbroja. Ciężki wóz z węglem. Jesteś cięższa niż ja. ∆ Ciężki bombowiec «bombowiec przystosowany do zabierania… …   Słownik języka polskiego

  • deuter — [wym. deu ter] m IV, D. u, Ms. deutererze; lm M. y chem. fiz. «izotop wodoru o liczbie masowej 2, którego jądro zawiera jeden proton i jeden neutron; ciężki wodór» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»